Rywalizacja potrwa jedną godzinę, od 05:00 do 05:59 UTC, i będzie prowadzona w paśmie 80 metrów – 3,5 MHz, w segmentach przeznaczonych do zawodów zgodnie z bandplanem IARU. Dozwolone są emisje CW i SSB.
Najważniejszą cechą SP QRP Contest jest ograniczenie mocy nadajnika. Maksymalnie można użyć 5 W na CW oraz 10 W na SSB. Regulamin wyraźnie wyróżnia także operatorów korzystających ze sprzętu home made, czyli samodzielnie skonstruowanych transceiverów.
Uczestnicy startują w sześciu grupach. Trzy z nich przeznaczone są dla stacji używających sprzętu fabrycznego – osobno CW, SSB i MIX – a trzy kolejne dla operatorów pracujących na urządzeniach własnej konstrukcji. W kategoriach mieszanych dopuszczone jest powtórzenie łączności z tym samym korespondentem drugą emisją.
Wymieniane podczas QSO raporty różnią się zależnie od rodzaju wykorzystywanego sprzętu. Stacje fabryczne dodają do raportu oznaczenie F, natomiast operatorzy urządzeń własnej konstrukcji – HM. Organizator zwraca przy tym uwagę, że w zawodach QRP szczególnie istotne jest przekazywanie rzeczywistych raportów, ponieważ pozwalają one ocenić skuteczność anten, propagację i siłę sygnałów przy małej mocy.
Punktacja dodatkowo premiuje łączności ze stacjami home made. QSO na SSB daje standardowo 1 punkt, a ze stacją HM – 2 punkty. Na CW przyznawane są odpowiednio 2 lub 4 punkty. Do klasyfikacji wymagane jest minimum pięć poprawnych łączności.
Logi należy przygotować w formacie Cabrillo i przesłać w ciągu trzech dni od zakończenia zawodów przez platformę LogSP albo pocztą elektroniczną na adres komisji. Wszyscy sklasyfikowani uczestnicy otrzymają elektroniczny dyplom, natomiast zwycięzca najliczniejszej grupy klasyfikacyjnej zdobędzie Puchar Prezesa PZK.
SP QRP Contest jest rozgrywany od 2003 roku, a od 2018 roku formalnym organizatorem zawodów jest PZK przy współpracy ze środowiskiem SP-QRP Group.